SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (25)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Św. Mateusz w zakończeniu swej Ewangelii przekazał słowa Pana Jezusa odchodzącego do Ojca: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28,18–20). Początek tych słów jest programem duszpasterstwa Kościoła w Polsce w tym roku: „Idźcie i głoście”. Zwróćmy uwagę – odnosząc to polecenie do małżeństwa i rodziny – na dwa fragmenty: „Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem”. Pan Jezus mówi: „wszystko”. Obecnie z nauki Urzędu Nauczycielskiego o małżeństwie i rodzinie wielu wierzących chrześcijan wybiera to, co im odpowiada, co nie jest zbyt trudne. „Nam sumienie niczego nie wyrzuca, choć żyjemy bez ślubu kościelnego i używamy antykoncepcji” – słyszymy niekiedy takie stwierdzenia. Drugi fragment polecenia Pana Jezusa: „Ja jestem z wami”. Wciąż trzeba odnawiać wiarę w obecność Zmartwychwstałego Pana w nas, w Sakramencie Małżeństwa, w Domowym Kościele, we wspólnej modlitwie, w miłości – wiernej i przebaczającej. Św. Łukasz w Dziejach Apostolskich przekazał inne słowa Pana Jezusa przed wstąpieniem do nieba: „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami… aż po krańce ziemi” (Dz 1,8). Duch Święty zstąpił na Apostołów zgromadzonych w Wieczerniku w dziesiątym dniu po wstąpieniu Pana Jezusa do nieba. Duch Święty, Duch mocy i miłości, napełnia małżonków w szczególny sposób przez Sakrament Małżeństwa. Często trzeba wracać – nie tylko w życiu rodzinnym – do fragmentu Dziejów Apostolskich, który mówi, że Apostołowie wpatrywali się w Jezusa, gdy wstępował do nieba. Pochylenie ku ziemi, ku sprawom doczesnym, trzeba łączyć ze spojrzeniem ku niebu, ku Bogu i wieczności. „Przekazywanie wiary zakłada, że rodzice przeżywają realne doświadczenie zaufania Bogu, poszukiwania Go, odczuwania Jego potrzeby, bo tylko w ten sposób… zwiastuje Jego potężne czyny” (Ojciec Święty Franciszek, adhortacja Amoris laetitia – „O miłości w rodzinie”, p. 287)..

Propozycja postanowienia

Czy i w jaki sposób próbuję rozmawiać z młodymi, którzy żyją bez ślubu, którzy twierdzą, że nie mają potrzeby modlitwy, uczestnictwa we Mszy św., bo kochają się, są zagonieni, przemęczeni pracą, spłacają kredyty, na razie nie decydują się na dziecko?

Comments are closed.