SŁOWA ŻYCIA

DZ 2,1–11; 1 KOR 12,3B–7.12–13; J 20,19–23

JEZUS DAJE DUCHA ŚWIĘTEGO

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął pośrodku, i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.

ROZWAŻANIE

„Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”. To jest reguła, która buduje Kościół. Podał ją Jezus. „Idę, bo tak chcę” – to projekt, który niszczy Kościół. Jego autorem jest człowiek. Zwykle unoszony własną ambicją. A ta nie może dobrze służyć Kościołowi ani Jezusowi. Regułą działania w Kościele jest posłanie. I to Pan posyła, nikt inny. Tę zasadę dobrze zrozumiał uczony Gamaliel, gdy stwierdził, że dzieło ludzi zginie, dzieła Bożego nie zniszczy nawet mocny człowiek. O tej zasadzie nie możemy dziś zapomnieć. Czy zatem pragnienie człowieka nie ma znaczenia? Nie, jest ważne, ale jako odpowiedź na słowo Jezusowego posłania. Moje „chcę” jest potrzebne, by urzeczywistniło się Jezusowe „idź”.

(rs)

Comments are closed.