PASTERSKIE NAUCZANIE

NARZĘDZIE W RĘKU BOGA

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Największą radość swego życia Jezus upatrywał w realizacji woli Ojca. Źródłem smutku kapłańskiego życia jest często odrzucenie Dobrej Nowiny przez wiernych. To stan, który rodzi się na skutek bezowocności dobrej pracy duszpasterskiej. Najważniejszym źródłem radości, z którego regularnie czerpie orzeźwienie, jest codzienna Msza św., i jako ofiara składana Bogu, i jako ofiara duszy. Msza św. ma niewyczerpaną moc utrzymywania nas w radości chrześcijańskiej przez to, że w tak cudowny sposób zbliża nas do Boga przesłoniętego postaciami sakramentalnymi, dając nam Go na pożywienie ciała i uświęcenie duszy. Trzeba też zwrócić uwagę na rolę modlitwy, która zasiewa w sercu kapłana ducha radości chrześcijańskiej. Dopiero w świetle modlitwy człowiek jest w stanie zrozumieć dogłębnie, że ból, cierpienie, krzyż, mogą stać się źródłem radości. W radościach związanych z duszpasterstwem trzeba się wystrzegać czysto przyrodzonych uczuć zadowolenia z siebie samego i ze swej pracy. Kapłan nie powinien nigdy zapominać swego charakteru narzędzia, że jest tylko narzędziem w ręku Boga.

Fragment homilii wygłoszonej podczas uroczystości święceń prezbiteratu w katedrze poznańskiej, Poznań, 25 V 2017 r.

Comments are closed.