SŁOWA ŻYCIA

Wj 34,4b–6.8–9; 2 Kor 13,11–13; J 3,16–18

UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY
BÓG POSŁAŁ SWEGO SYNA NA ŚWIAT, ABY ŚWIAT ZOSTAŁ ZBAWIONY

Jezus powiedział do Nikodema: Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.

ROZWAŻANIE

Gdy słyszymy: „Trójca Najświętsza”, myślimy: teoretyczna prawda, której związek z naszym życiem nie jest dla nas zbyt jasny, a wymiar praktyczny wydaje się żaden. Tymczasem Kościół w tym dniu zaprasza nas, by rozważyć słowa Jezusa o tym, że Bóg posłał swego Syna nie po to, by świat potępił, ale by go zbawił. A jeśli ktoś wchodzi na drogę potępienia, to nie dlatego, że Bóg o nim zapomniał, ale dlatego, że nie uwierzył w Syna Bożego. Kościół idąc za wskazaniem Ewangelii rozważa tajemnicę Trójcy Świętej nie w Jej statycznym trwaniu jako bytu doskonałego, ale widzi Trójcę dynamicznie, w Jej działaniu, a to ma wymiar bardzo praktyczny. To bowiem oznacza, że wewnątrz Trójcy Świętej jest miłość, która swym strumieniem ogarnia każdego człowieka. Kto pozwoli się jej ogarnąć, czuje się zaproszony do wielkiego dzieła, do budowania pięknego życia. Nie wolno tego zaproszenia zmarnować.

(rs)

Comments are closed.