SŁOWA KAPŁANA

IDŹCIE I GŁOŚCIE (28)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie” – wciąż z tym poleceniem zwraca się do nas Pan Jezus (Mt 10,7). Św. Mateusz zapisał słowa Pana Jezusa Zmartwychwstałego, gdy odchodził do nieba: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu” (Mt 28,19). To posłanie odnosi się przede wszystkim do Apostołów: „Przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości” (Mt 10,1). „Tych to Dwunastu wysłał Jezus… Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (por. Mt 10,5–8). Chrystusowe wezwanie, aby iść i głosić Ewangelię o królestwie niebieskim, odnosi się do wszystkich, którzy  uwierzyli w Chrystusa, są ochrzczeni – a jeszcze bardziej – do tych, którzy są bierzmowani. Powołanie i posłanie mają przyjąć małżonkowie i rodziny. „Idźcie i głoście”, znaczy: idź do męża, żony i głoś – słowem, przykładem, wierną i ofiarną miłością, szanując sumienie małżonka, jego godność, jego doświadczenie życiowe.
Sakrament małżeństwa jest źródłem Bożej łaski do wypełniania zadań małżeńskich i rodzicielskich. Jednym z głównych zadań małżonków wobec siebie jest pomoc w   odkrywaniu Boga, pomoc w umacnianiu wiary i realizacji powołania do świętości i zbawienia. Jednym z ważnych zadań wychowania w rodzinie jest pomoc dzieciom w rozpoznaniu ich powołania, przyjęcia Bożego planu dla nich i zrealizowania powołania. Nie można pozostawić dzieci samym sobie i nie wolno narzucać dzieciom swoich, rodzicielskich planów i ambicji. Rodzice pomagają dzieciom przykładem i modlitwą. Nie można z góry wykluczyć powołania do służby Bożej: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Mt 9,37–38). Bóg mówił do Mojżesza: „Jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mojego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością” (Wj 19,5). „Osoby naszego Boga w swej najbardziej wewnętrznej tajemnicy nie pozostają w samotności, lecz tworzą rodzinę” (Ojciec Święty Franciszek, adhortacja Amoris laetitia – „O miłości w rodzinie”, p. 11).

Propozycja refleksji

Nie dopuścić do tego, by ważne problemy były „omawiane” przez kłótnie, w nerwach, oskarżając się nawzajem. Ważne sprawy należy polecić Bogu we wspólnej modlitwie i na kolanach trzeba szukać Bożego rozwiązania.

Comments are closed.