BOGACTWO EWANGELII ŚW. JANA (5)

SŁOWO ZAMIESZKAŁO MIĘDZY NAMI

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Wcielenie Słowa to największa z tajemnic objawionych. Bóg staje się człowiekiem. Ukrył cały swój majestat, potęgę, mądrość, piękno, świętość, w człowieczeństwie. Przeszedł przez całe ludzkie życie od poczęcia, czyli od pierwszej komórki w łonie matki, aż do pełnej dojrzałości i dobrowolnie podjętej śmierci. Zna zatem dokładnie drogę, jaką każdy ma przed sobą, choć jej długość od nas rzadko kiedy zależy. Śmierć może nas spotkać już w łonie matki. Celem mądrego przejścia tej drogi dla wszystkich, którzy mają świadomość godności dziecka Bożego, było zostawienie wzoru, jak mają się na tej drodze zachować. Wzór jest dla tych, którzy się z Boga narodzili. Jezus jest tym Wzorem. Słowo stało się ciałem – to kolejny klucz potrzebny do rozumienia Ewangelii Jana. Chodzi o to, by słowo Boga, docierające do nas jako wola Ojca Niebieskiego, było przez nas zamieniane w ciało, czyli realizowane w konkretnej sytuacji. Wcielenie słowa Boga w duchu dobrowolnego posłuszeństwa jest nieustannym wchodzeniem Boga w życie nasze i naszego środowiska. Zamieszkało między nami. Trzeba znać bogactwo mieszkania z Synem Boga, bo On nieustannie mieszka, tak wtedy, gdy Go przyjmujemy, jak i wtedy, gdy Go odrzucamy. Stajnia w Betlejem Go przyjęła, a mieszkańcy tego miasteczka nie przyjęli… Tak jest do dziś. Pytanie, czy mieszkamy ze Słowem Boga, czy też nie… Czy żyjemy z Nim, czy tylko swoim życiem, a z Nim się nie liczymy.

A Słowo stało się ciałem
i zamieszkało wśród nas.
I oglądaliśmy Jego chwałę,
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca,
pełen łaski i prawdy (J 1,14).

Ewangelista stwierdza, że oglądał chwałę, jaką Jednorodzony otrzymał od Ojca. Nawiązuje tu do widzenia na Górze Tabor w czasie przemienienia Jezusa. Ponieważ był tam wraz z Piotrem i Jakubem, dlatego pisze w liczbie mnogiej: Oglądaliśmy Jego chwałę. Na Taborze przeżył tylko widzenie, ale po nawiedzeniu nieba, w wizjach opisanych w Apokalipsie, wiedział już, że Jezus to Jednorodzony, pełen łaski i prawdy. Mamy więc do czynienia z kolejnymi słowami, które jako klucze otwierają bogactwo objawienia przekazane przez Ewangelistę, są to słowa – łaska i prawda, czyli dwa klejnoty zawarte w stu procentach w Jezusie, stąd Jan pisze: Jednorodzony… pełen łaski i prawdy. Łaska to życzliwość Boga, a prawda to realizm tego, co jest. Jezus jest pełen łaski i prawdy. Kto więc szuka życzliwego człowieka, znajdzie go w Jezusie. Kogo interesuje prawda, znajdzie ją w Jezusie. Tak kończy się Prolog, czyli Wstęp do Ewangelii Jana. Jest on pękiem kluczy, z których każdy otwiera inne drzwi bogactwa objawienia. W pierwszym spotkaniu ten pęk kluczy wydaje się trudny do opanowania, ale w miarę czytania Ewangelii staje się on coraz większą przygodą, która zdumiewa wchodzącego w jej bogactwo. Wtajemniczenie to droga poznania, które jest znane tylko przez posiadanie znajomości szyfru, bo ten szyfr jest kluczem.

Comments are closed.