INAUGURACJA ROKU KALASANTYŃSKIEGO

DZIEŁO, KTÓRE TRWA

Z okazji ogłoszonego w całym Zakonie Pijarów podwójnego jubileuszu: 400-lecia założenia zgromadzenia oraz 250 lat od kanonizacji jego Założyciela, 26 listopada 2016 r. w parafii pw. MB Ostrobramskiej w Krakowie przy ul. Meissnera zainaugurowane zostały podniosłe obchody jubileuszowe. W centralnym dniu Roku Kalasantyńskiego, który przypadł 6 marca 2017 r., świętowano we wszystkich miejscach pijarskiej obecności w Polsce.

Dziękczynne Te Deum laudamus

Fot. A. Wojnar

Uroczystej Mszy św. inaugurującej tegoroczne obchody przewodniczył i homilię wygłosił ks. kard. Zenon Grocholewski, były prefekt rzymskiej kongregacji ds. Edukacji Katolickiej. W koncelebrze wzięli udział m.in. ks. kard. Stanisław Dziwisz, o. Józef Matras SP, Prowincjał Pijarów, kapłani diecezjalni i zakonni oraz licznie zgromadzeni pijarzy. Obok wielu uczestniczących w liturgii wiernych i parafian, laikat pijarski reprezentowali współpracownicy, uczniowie szkół pijarskich z całej Polski. Modlitewne nabożeństwo było wielkim dziękczynieniem Bogu za 400 lat istnienia pijarów i dobro, które w tym czasie stało się ich udziałem. Podczas krótkiej konferencji prasowej z przedstawicielami mediów, została podsumowana działalność zakonu w Polsce oraz przedstawiona sytuacja szkolnictwa katolickiego na świecie. Ks. kard. Grocholewski podkreślił, że szkoły katolickie są cenione na wszystkich kontynentach. Po Mszy św. w auli Gimnazjum Pijarskiego im. ks. Stanisława Konarskiego przy ul. Dzielskiego 1, przy Rakowickim Kolegium Pijarów, miała miejsce druga część uroczystości. W programie artystycznym, przygotowanym przez uczniów i nauczycieli krakowskich szkół pijarskich, została przedstawiona postać św. Józefa Kalasancjusza i jego prekursorskie dzieło związane z wychowaniem dzieci i młodzieży. W spotkaniu wzięły udział delegacje z placówek szkolnych i duszpasterskich z całej Polski.

Pokłosie 400-letniego ewangelizowania przez wychowanie Eucharystię jubileuszową w Rzeszowie uświetnił swoją obecnością o. Józef Matras SP, Prowincjał Polskiej Prowincji Zakonu Pijarów. Świętowanie we wszystkich miejscach pijarskiej obecności przypadło dokładnie w dniu ustanowienia w Kościele przez Papieża Pawła V Zakonu. Było to przed czterema stuleciami. W homilii Ojciec Prowincjał, w bardzo zwartej i bogatej w historyczne fakty formie, „ułożył” z drobnych i większych materialno-duchowych wydarzeń wspaniałą mozaikę kalasantyńskiego dziedzictwa. Na wstępie przypomniał treść wiekopomnego dokumentu: Ustanawiamy nowe zgromadzenie nazywane od tej pory Kongregacją Paulińską Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych. Naszemu umiłowanemu synowi, Józefowi Kalasancjuszowi, powierzamy troskę, zarządzanie i administrowanie szkołami istniejącymi w Rzymie i tymi, które zostaną założone w przyszłości jak i całym Zgromadzeniem. Dokument powołujący w Kościele nową, pijarską wspólnotę zakonną podpisano dokładnie 6 marca 1617 r. w Bazylice Santa Maria Maggiore w Rzymie. Dla „dopełnienia” obrazu jubileuszowego świętowania, Ojciec Prowincjał J. Matras odwołał się do roku 1967. W innych realiach, 50 lat temu, pijarski zakon również świętował podobny jubileusz. Na obchody 350 lat jego istnienia i 200-lecie od kanonizacji Założyciela, zaproszony został ówczesny Metropolita Krakowski ks. kard. Karol Wojtyła, dziś św. Jan Paweł II. Wypowiedział on wtedy słowa, które pomimo upływu pół wieku zachowały swoją żywotność i nie straciły nic ze swej aktualności. Mowę przyszłego Papieża wydało w 2014 r. pijarskie Wydawnictwo eSPe pt. Kardynał Karol Wojtyła u pijarów o wychowaniu w serii „Boskie książki”. Ponadczasowa wymowa tego tekstu, zatroskanie przyszłego papieża i twórcy Światowych Dni Młodzieży o wychowanie młodego pokolenia budzi respekt, skłania do refleksji i potrzeby działania dla dobra i ocalenia tego, co najlepsze w młodym człowieku, w jego rozwoju intelektualnym i duchowym. Oto jej znaczący fragment:

Jesteśmy świadkami faktu oddzielania oświaty i wychowania od religii. Idziemy w jakimś przeciwnym kierunku do tego pionierskiego, jaki przed wieloma wiekami zapoczątkowała działalność św. Józefa Kalasancjusza i ojców pijarów. Jesteśmy świadkami odrywania procesu oświaty i wychowania od religii tak, jakby między wychowaniem człowieka a religią istniała sprzeczność albo przynajmniej rozbieżność. [Tymczasem] – kontynuował kard. Wojtyła – nie ma mowy o wychowaniu bez miłości, nie ma mowy o autentycznej szkole, która kształci człowieka bez miłości i dlatego też nie ma mowy o prawdziwej szkole, o prawdziwym wychowaniu bez Ewangelii, bo nie ma innego podręcznika miłości, miłości do człowieka, jak Ewangelia. Z tego musimy sobie zdać sprawę, zwłaszcza kiedy inne metody wychowania i wykształcenia zawodzą, kiedy jakby na nic się zdała wielka ilość środków i pomocy materialnych, wielka ilość wtłaczanej do głowy wiedzy; pomimo tych wszystkich środków materialnych człowiek się nie rozwija, człowieczeństwo nie dojrzewa, bo nie ma w czym, jeżeli zabraknie klimatu miłości. …Żeby dotrzeć do tego procesu tworzenia się człowieka, trzeba kierować się miłością tak dogłębną, jakiej nauczył nas Jezus Chrystus. To była tajemnica talentu, geniuszu pedagogicznego św. Józefa Kalasancjusza. I to jest tajemnica w dalszym ciągu wszystkich wielkich pedagogów.

Ks. kard. Karol Wojtyła Kraków, 26 listopada 1967

Comments are closed.