BOGACTWO EWANGELII ŚW. JANA (11)

WTAJEMNICZENIE JANA, ANDRZEJA I PIOTRA

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Jezus po swoim chrzcie i po czterdziestu dniach na pustyni, po odparciu pokus z jakimi zwrócił się do Niego szatan, przebywał w Betanii, czyli blisko Chrzciciela. Tam rozpoczynał swoją działalność nauczycielską, gromadząc wokół siebie uczniów. Do pierwszych z nich należeli Jan późniejszy Ewangelista i Andrzej brat Piotra. Oni opuścili Chrzciciela i poszli za Jezusem. Dla Ewangelisty było to wydarzenie tak przełomowe, że nawet zapisał dokładnie godzinę. Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: „Oto Baranek Boży”. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: „Czego szukacie?”. Oni powiedzieli do Niego: „Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?”. Odpowiedział im: „Chodźcie, a zobaczycie”. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej (J 1,35–39). Nocą musieli z Chrzcicielem omówić tę swoją decyzję. Ich mistrz się zgodził. Był na pewno zadowolony, że jego uczniowie wybierają Mistrza większego od niego. Dla wychowawcy jest to najszczęśliwsza chwila. Daje on bowiem tyle ile może, a gdy otwiera się możliwość kontaktu z kimś większym, natychmiast się zgadza. Ci dwaj uczniowie mogli przekazać w gronie Dwunastu doświadczenie, jakie u Chrzciciela zdobyli i na pewno ze zdumieniem odkrywali różnice między Janem a Jezusem. Przez pewien czas Chrzciciel i Jezus nauczali równocześnie, z tym że Chrzciciel w Judei, a Chrystus w Galilei. Jan notuje decyzje pozostania u Jezusa: Było to około dziesiątej, czyli już wieczorem. Tu trzeba dobrze rozumieć słowa: pozostali u Niego, bo one mówią na czym polega wejście w grono uczniów Jezusa. Pozostać to znaczy zdecydować się na wspólne życie. Wybrali Mistrza na zawsze. Niewielu ludzi tak rozumie decyzje swego powołania. Wybór Jezusa to zamieszkanie w Jego świecie, aby opanować sposób Jego postępowania, mówienia i myślenia. Jan stopniowo będzie odkrywał, że to wszystko mieści się w opanowaniu sztuki miłości takiej, jaką żyje Mistrz. Wyjątkowo ważne studia. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: „Znaleźliśmy Mesjasza” – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: „Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas” – to znaczy: Piotr (J 1,40–42). Jan Ewangelista wpisuje na listę Apostołów Jezusa imię trzeciego, a jest nim Piotr. Jego interesuje lista uczniów i zmiana przez Jezusa imienia z Szymona na Piotr, czyli Skała. Szczegółowy opis powołania Szymona podał Łukasz. Jan utrwala na piśmie imiona pierwszych Apostołów. Do tej trójki doda jeszcze Filipa i Natanaela. To są początki instytucji, jaką będzie Kościół Jezusa. Najważniejsze, aby jej współtwórcy, czyli duchowni, zamieszkali z Jezusem, tak jak Jan i Andrzej. Na tym polega wtajemniczenie w Ewangelię.

Comments are closed.