BOGACTWO EWANGELII ŚW. JANA (14)

POCZĄTEK ZNAKÓW

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Istnieje różnica między znakiem i cudem. Cud jest podziwiany przez wielu. Znak jest słowem Boga skierowanym do wybranych. Tylko oni, czyli wtajemniczeni, umieją je odczytać. Jan Ewangelista uznał zamianę wody w wino w Kanie Galilejskiej za pierwszy znak Jezusa. Ten znak dla uczniów był ważnym krokiem na drodze doskonalenia wiary. Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzekł do nich Jezus: „Napełnijcie stągwie wodą!” I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: „Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu!” Oni zaś zanieśli. A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – nie wiedział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: „Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory”. Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie (J 2, 6–11). Znak był znany tylko nielicznym. Słudzy wykonali polecenie Jezusa. Napełnili po brzegi stągwie wodą. To mogło być nawet ponad trzysta litrów. Jezus nic nie dotykał. Polecił szlugom podać tę wodę staroście weselnemu. Zdumieni usłyszeli słowa starosty, że to jest wino pierwszej klasy. Na pewno spróbowali i byli zdziwieni, jak to się stało, że ich woda jest winem. Oni nic z tego nie rozumieli. Dla uczniów Jezusa był to pierwszy znak. Ojciec Niebieski polecił Synowi dokonać takiego cudu. Uczniów już nie interesowało wino, ale stanęli przed pytaniem: Kim jest ich Mistrz i jaką posiada władzę. Był to czyn miłosierdzia, który poleca spragnionych napoić. Na weselu goście pragną dobrego alkoholu. Jezus jako Syn Człowieczy znał te pragnienia i postanowił ratować gospodarzy od kompromitacji. Uczynił to jako wynagrodzenie za przyjęcie uczniów i potraktował jako ślubny prezent. Dla Jana było to wydarzenie zdumiewające, bo po objawieniach opisanych w Apokalipsie dobrze wiedział, kim jest Jezus jako Pan panów, Król królów i wiedział, że zstąpił na ziemię, aby uczestniczyć w naszym doczesnym życiu. Znak zamiany wody w wino zapowiadał inny znak, zamiany wina w Krew Jezusa. Droga wtajemniczenia w Eucharystię wymaga szacunku dla chleba i wina. Ten szacunek jest warunkiem wtajemniczenia w Święty pokarm, przeznaczony tylko dla świętych. W kielichu na ołtarzu wszyscy widzą i smakują tylko wino. Wtajemniczeni wiedzą, że jest to Krew Jezusa, czyli pełnia Jego życia. Tylko wtajemniczeni rozpoznają znaki, jakimi posługuje się Bóg, dla innych ich bogactwo jest niedostępne. Cud w Kanie podprowadza do cudu w Wieczerniku. Wierzący łatwo się odnajdują przy jednym i drugim stole. Alkoholik i pijak dorastają do kielicha podanego w Kanie Galilejskiej, ale nie dorastają do podanego w wieczerniku. Uczeń Jezusa jest wtajemniczony w zamianę wody w wino i wina w Krew Jezusa.

Comments are closed.