PASTERSKIE NAUCZANIE

GDY CZŁOWIEK POPADŁ W UZALEŻNIENIE

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Z nauczania Pisma Świętego wynika jasno, że alkoholizm jest złem moralnym. Uzależnia on człowieka od trucizny alkoholowej tak, że człowiek nie może już opanować swojej skłonności do picia, pozostając niezdolnym do samokontroli. Pod wpływem alkoholu u nałogowca dochodzi do szczególnego przekształcenia potrzeb biopsychicznych, których niezaspokojenie odczuwa on jako coraz większą przykrość. Jest to dyspozycja względnie trwała, choć może być okresowo przerywana. Nie ulega wątpliwości, że nałóg ten wpływa na cały ustrój człowieka, jego organiczne, psychiczne, a często także funkcje społeczne. Są zatem takie sytuacje, w których sama trzeźwość już nie wystarcza. Gdy człowiek popadł w uzależnienie, nie można go uleczyć umiarkowanym piciem. W tych przypadkach niezbędna jest całkowita abstynencja, czyli świadome i trwałe powstrzymywanie się od zażywania substancji uzależniających. (…) Dla określonych kategorii osób oraz określonych sytuacji życiowych całkowita abstynencja jest moralnym obowiązkiem. Obowiązuje ona wszystkich alkoholików, będąc dla nich jedynym ratunkiem.

Fragment homilii wygłoszonej podczas Mszy św. w kościele akademickim
św. Józefa w Warszawie, 21 IX 2017 r.

Comments are closed.