NASZ WYWIAD

ODDANIE SIĘ NIEPOKALANEJ

 Z OJCEM MARIANEM GOŁĄBEM OFMCONV, PROWINCJAŁEM KRAKOWSKICH FRANCISZKANÓW, ROZMAWIA ANTONI ZIĘBA

16 PAŹDZIERNIKA MIJA 100. ROCZNICA POWSTANIA RYCERSTWA NIEPOKALANEJ. PROSZĘ O KRÓTKIE PRZYPOMNIENIE TEGO WYDARZENIA Z 1917 R.

Powstanie Rycerstwa Niepokalanej wiąże się ściśle z rzymskimi studiami
o. Maksymiliana M. Kolbego, na które został wysłany z Krakowa pod koniec października 1912 r. W Rzymie Maksymilian podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie Gregoriańskim oraz teologiczne w zakonnym kolegium franciszkańskim. Pobyt w stolicy chrześcijaństwa wywarł na Ojcu Kolbem wielkie wrażenie. Nie było to jednak wrażenie jedynie pozytywne. Szczególnie bolesnym doświadczeniem dla młodego kleryka z Polski musiało być wystąpienie włoskiej masonerii w lutym 1917 r. Dla wolnomularzy był to rok szczególny. Od wystąpienia Marcina Lutra mijało właśnie 400 lat, od powstania masonerii lat 200. Włoska Loża, wykorzystując rocznicę spalenia na stosie Giordana Bruna, zorganizowała demonstracje na ulicach Wiecznego Miasta. Ich uczestnicy nieśli w pochodzie sztandar, na którym Lucyfer deptał leżącego pod jego stopami Michała Archanioła. Na jednym z transparentów, zatkniętym naprzeciw Watykanu, widniał napis: „Diabeł będzie rządził w Watykanie, a papież będzie mu służył za szwajcara”. Św. Maksymilian, świeżo upieczony doktor filozofii, był wstrząśnięty tymi wydarzeniami. Zastanawiał się, jak mocnym musi czuć się przeciwnik, skoro z taką siłą występuje w stolicy chrześcijaństwa? Widząc jawnie podnoszącą się potęgę zła zastanawiał się, co powinien zrobić w tej sytuacji, bo to, że nie mógł pozostać obojętnym, wiedział doskonale. Kilka miesięcy później, 16 października 1917 r., wraz z sześcioma franciszkanami z międzynarodowego kolegium serafickiego, Maksymilian założył stowarzyszenie szerzenia wiary chrześcijańskiej, które nazwał Militia Immaculatae (MI) – Rycerstwo Niepokalanej.

JAKIE ZASADNICZE CELE RYCERSTWA NIEPOKALANEJ WPISANO W STATUT POWSTAJĄCEGO STOWARZYSZENIA?

Święty Maksymilian M. Kolbe, jako główny pomysłodawca Rycerstwa Niepokalanej, sformułował jego cel w następujący sposób: „Starać się o nawrócenie grzeszników, heretyków, schizmatyków, a najbardziej masonów i o uświęcenie wszystkich pod opieką i za pośrednictwem NMP Niepokalanej”. Wielka miłość św. Maksymiliana do Matki Bożej Niepokalanej, wyniesiona jeszcze z domu rodzinnego, a znajdująca swe oparcie w tradycji Zakonu Franciszkańskiego, potęgowała w nim pragnienie zdobycia całego świata i wszystkich z osobna dla Niepokalanej. Uwrażliwiała jego serce na niepewny los tych, którzy odeszli od Boga, a także na płynące stąd zagrożenia dla Kościoła. Istotą i podstawowym warunkiem Rycerstwa Niepokalanej jest osobiste oddanie się Niepokalanej. Ma ono cel apostolski – pogłębienie świadomego i odpowiedzialnego życia chrześcijańskiego, nawrócenie i uświęcenie wszystkich pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej. Członkowie Stowarzyszenia nazywają się Rycerzami Niepokalanej. Nazwa ta wskazuje na charakterystyczny motyw walki, którą podejmuje każdy wstępujący w szeregi MI. Chodzi tu o walkę z „siłami ciemności”, zorganizowanymi przeciw Kościołowi, której to walce przewodzi Niepokalana. Dlatego Rycerstwo odwołuje się do dobrze znanego obrazu na Cudownym Medaliku, przedstawiającego Niepokalaną, która stoi na kuli ziemskiej, oplecionej przez węża – szatana, i miażdży stopą jego głowę. Z Jej rąk spływają na Ziemię promienie łask. Jest to biblijny obraz walki węża i Niewiasty, tej właśnie walki, w której uczestniczy Rycerstwo Niepokalanej. Nazwa Stowarzyszenia podkreśla szlachetność takiej postawy, ponieważ ze stanem rycerskim zawsze kojarzą się takie cnoty jak: honor, wierność, hart ducha, odwaga. Według zasad wpisanych do Statutów Generalnych, członkowie Stowarzyszenia zaczynają „swą misję od nawrócenia i uświęcenia siebie” (art. 10), następnie „przyswajają sobie misję Kościoła. Pragną nieść Ewangelię Chrystusa jako źródło nadziei człowieka i odnowy społeczeństwa” (art. 11). Jako główne zadanie stawiają sobie „szerzenie Królestwa Chrystusowego pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej” (art. 3), „świadomi tego, że są zawsze i wszędzie misjonarzami…” (art. 15).

PIERWSZE KOŁA MI W POLSCE ZAŁOŻYŁ ŚW. MAKSYMILIAN M. KOLBE W KRAKOWIE. JAKIE BYŁY POCZĄTKI TEJ DZIAŁALNOŚCI?

W lipcu 1919 r., po obronie doktoratów z teologii i filozofii, Ojciec Kolbe wrócił do Krakowa, gdzie przebywał z przerwami przez trzy lata. I właśnie z jego inicjatywy w Krakowie w październiku 1919 r. przy bazylice oo. Franciszkanów (ul. Franciszkańska) powstała pierwsza w Polsce wspólnota Rycerstwa Niepokalanej. Jej członkami byli początkowo klerycy franciszkańscy, a pierwsze spotkania odbywały się w Sali Włoskiej krakowskiego konwentu. Wkrótce jednak Ojciec Kolbe uzyskał pozwolenie ks. abp. Adama Stefana Sapiehy na szerzenie nowego stowarzyszenia i zapraszanie w jego szeregi nie tylko osób duchownych i zakonników, ale także wiernych świeckich. W 1930 r. św. Maksymilian wyjechał do Nagasaki, gdzie założył Niepokalanów japoński (Mugenzai no Sono) oraz rozpoczął wydawanie japońskiego odpowiednika „Rycerza Niepokalanej” („Seibo no Kishi”). Przynaglany wielką miłością do Niepokalanej pragnął, aby na całym świecie powstawały podobne Niepokalanowy (męskie i żeńskie), które by w sposób praktyczny realizowały cel MI. Po powrocie do kraju, w 1936 r., rozwijał działalność wydawniczą Niepokalanowa, założył radiostację, planował zbudować lotnisko – pragnął dla zdobycia dusz Niepokalanej wykorzystać wszystkie środki, byle godziwe.

OBECNIE RYCERSTWO NIEPOKALANEJ DZIAŁA NA WSZYSTKICH KONTYNENTACH. PROSZĘ O KRÓTKIE PRZYBLIŻENIE AKTUALNYCH DZIAŁAŃ MI W SKALI ŚWIATA; ILE JEST CENTRAL KRAJOWYCH, ORGANÓW PRASOWYCH, STACJI RADIOWYCH CZY TELEWIZYJNYCH PROWADZONYCH PRZEZ RYCERZY NIEPOKALANEJ?

Drogę apostolską św. Maksymiliana, tzn. ideę Rycerstwa Niepokalanej, realizuje się w wielu krajach świata, w Niepokalanowach męskich i żeńskich, wydając w ponad 20 wersjach „Rycerza Niepokalanej”, zakładając radiostacje i ośrodki telewizyjne. Rycerstwo Niepokalanej, przybierając różne formy działalności, liczy obecnie ok. 4 miliony członków rozsianych w 46 krajach świata. Do dziś powstało 27 central narodowych z 540 siedzibami filialnymi. W Polsce Centrala Narodowa znajduje się w Niepokalanowie. W naszym kraju działa ponad 500 kół przyparafialnych MI z 94 siedzibami filialnymi. Do 2000 r. przynależność do Rycerstwa w Polsce zadeklarowało 1,7 miliona wiernych.

ORGANEM PRASOWYM RYCERSTWA W POLSCE JEST MIESIĘCZNIK „RYCERZ NIEPOKALANEJ”, ZAŁOŻONY PRZEZ ŚW. MAKSYMILIANA W KRAKOWIE. PROSZĘ O PRZEDSTAWIENIE HISTORII JEGO POWSTANIA.

„Rycerz Niepokalanej” był odpowiedzią na rozwijający się bardzo dynamicznie w okresie międzywojennym ruch Rycerstwa Niepokalanej, który założył św. Maksymilian Maria Kolbe w 1917 r. w Rzymie. Kiedy św. Maksymilian powrócił do Krakowa w 1919 r., od razu rozpoczął organizowanie Rycerstwa Niepokalanej. Gdy liczba członków tego ruchu znacznie wzrosła, aby utrzymać z nimi kontakt, o. Maksymilian pomyślał o wydawaniu jakiegoś organu prasowego. Pierwsze starania podjął już w 1920 roku, mimo że było to myślenie wbrew logice z powodu kryzysu, jaki przeżywała Polska. Czasopisma raczej upadały z braku środków. Maksymilian jednak stwierdził, że „skoro źli drukują i dla nich nie ma drożyzny, więc dla nas powinno być tak samo”. Jak zapisał w swoich notatkach, 25 grudnia 1921 roku w kasie MI miał deficyt, minus 46 marek polskich, ponieważ wszystkie pieniądze wydał na zakup Cudownych Medalików. Wobec takich realiów, ówczesny magister kleryków we franciszkańskim seminarium w Krakowie miał wyrazić swoje przekonanie, że tylko cud mógłby sprawić, by pierwszy numer „Rycerza Niepokalanej” ukazał się w styczniu 1922 roku. Okazało się jednak, że stał się cud i pierwszy numer „Rycerza” ukazał się końcem stycznia w Krakowie w nakładzie 5 tys. egzemplarzy. Cele te zmieniały się z biegiem czasu. Początkowo podstawowym celem było utrzymanie łączności z członkami Rycerstwa Niepokalanej i ich formacja. Ten podstawowy cel został szybko rozszerzony o treści teologiczne, wyrażone w instrukcji ówczesnego przełożonego polskich franciszkanów: „Cześć Matki Najświętszej jak złota nić niech się wije w każdym artykule i to pięknym naszym polskim językiem”. Święty Maksymilian później rozwinął tę ideę maryjności pisma. „Rycerz” ma – według niego – uczyć poznawać i miłować Niepokalaną, zbliżać do Serca Pana Jezusa, promieniować łaską, poruszać umysły i serca wszystkich. W realizacji tego celu istotną rolę w „Rycerzu” pełnił dział podziękowań, gdyż według Ojca Kolbego one „rzeczywiście budzą ufność i miłość do Niepokalanej”. „Każda łaska – pisał – to nowy dowód potęgi i dobroci Niepokalanej”. Przez podziękowania „Rycerz” rozgłasza dobrodziejstwa, łaski i cuda Maryi. Ale już pierwszy numer „Rycerza” definiuje też jego szerszy cel. „Rycerz Niepokalanej” ma więc pogłębić i umocnić wiarę, wskazać właściwą ascezę i zapoznać z mistyką chrześcijańską. Ma także realizować cel MI, czyli starać się o nawrócenie wszystkich. Oprócz tego w tym czasie „Rycerz” postawił sobie dość ambitny cel: piętnować fałsz, ukazywać prawdę i prawdziwą drogę do szczęścia, a także bronić wiary.

DZIĘKUJĘ ZA ROZMOWĘ.

Comments are closed.