BOGACTWO EWANGELII ŚW. JANA (25)

BÓG JEST PRAWDOMÓWNY

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Chrzciciel swoim uczniom wskazuje drogę do Jezusa. Jan Ewangelista tego już nie słuchał, bo był w gronie Mistrza z Nazaretu, ale skoro słowa zanotował, to znak, że miał kontakt z uczniami Jana po jego śmierci. Chrzciciel mówił: Kto przychodzi z wysoka, panuje nad wszystkimi, a kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Kto z nieba pochodzi, Ten jest ponad wszystkim. Świadczy On o tym, co widział i słyszał, a świadectwa Jego nikt nie przyjmuje. Kto przyjął Jego świadectwo, wyraźnie potwierdził, że Bóg jest prawdomówny. Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a z niezmierzonej obfitości udziela [mu] Ducha. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży (J 3,31–36). Jan doskonale widział różnicę między sobą i Jezusem. On był tylko człowiekiem i dlatego należał do ziemi, i przemawiał po ziemsku. Jezus pochodzi z nieba, jest ponad wszystkim, co na ziemi. Jego słowo i świadectwo dotyczy tego, co widział i słyszał w niebie. Zdumiewa to, że Jan Chrzciciel dostrzegał brak rozumienia słów Jezusa. Tylko nieliczni przyjmowali Jego świadectwo i wiedzieli, że jest wysłany przez Boga oraz że przekazuje Jego słowo. Chrzcicielowi zależało na tym, aby jego uczniowie uwierzyli Chrystusowi, bo skoro głosi słowo Boga, to przekazuje prawdę. Bóg jest prawdomówny. To stwierdzenie odsłania kamień węgielny zaufania. Ufać można tylko prawdomównym. To jest ważne w podejściu do przekazujących słowo Boga. Trzeba wiedzieć czy są posłani przez Boga i czy są prawdomówni. Jeśli nie ma pewności co do jednego i drugiego, należy zachować dystans i nie przyjmować słów, jakie głoszą. Jan Chrzciciel akcentuje, że przekaz
słowa Bożego przez prawdomównych jest ubogacony obfitością Ducha, czyli tlenu Bożego. Świadectwo mistrza o Jezusie jest wyjątkowo piękne: Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży. Chrzciciel wyznaje kim dla niego jest jego krewny, Jezus. Jest Synem Boga, któremu Ojciec oddał wszystko. Jan oczekuje od swoich uczniów, aby w Niego uwierzyli, bo tylko wtedy będą mieli udział w życiu wiecznym. Zaznacza również, że za brak wiary czeka wykluczenie z życia wiecznego i znalezienie się w obszarach dotkniętych gniewem Boga. Ilu uczniów Jana przystąpiło do chrztu świętego i przeżyło powtórne narodzenie, tego nie wiemy. Jeszcze św. Paweł ich spotykał. Byli więc wśród nich tacy, do których nie dotarła Ewangelia. Mogło być tak, że opuszczali Jana jeszcze przed jego śmiercią z rąk Heroda. Jan Ewangelista nie opisuje śmierci Chrzciciela. Natomiast jego słowa, jakie tu przytoczył, to piękne wyznanie wiary jego pierwszego mistrza. Są one dowodem jego wielkiego wtajemniczenia w prawdę, kim był Jezus i jakie zadanie miał do spełnienia. Jan Chrzciciel jest pierwszą postacią wtajemniczoną, o której Ewangelista tak wiele powiedział. Spotkanie z Janem Chrzcicielem to wyjątkowo cenne wydarzenie dla wszystkich, których wtajemniczenie interesuje.

Comments are closed.