SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (8)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Pan Jezus nauczał w synagodze w Kafarnaum. Ewangelista napisał: „Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem, jak ten, który ma władzę” (Mk 1,22). Nauczanie Pana Jezusa jest zawarte w Ewangelii, w całym Nowym Testamencie. Bożą wolę odnajdujemy w Starym Testamencie. Mijające wieki i pokolenia, rozwój nauki, techniki, przemiany w świecie i w człowieku rodzą nowe pytania religijne i moralne. Ludzie szukają odpowiedzi. Niektórzy poszukują odpowiedzi w religii, w modlitwie, w sumieniu. Inni kierują się postawą otoczenia, szczególnie ludzi znanych, popularnych. Pan Jezus mówił do Apostołów. Mówi dziś: „Kto was słucha, Mnie słucha” (Łk 10,16). Papież i biskupi nauczają zgodnie i w jedności, wypełniają te słowa. Szczególnie, gdy naucza papież uroczyście (ex cathedra) i zobowiązuje do przyjęcia z wiarą, katolicy są zobowiązani do przyjęcia tego nauczania. Powstaje dziś wiele pytań odnośnie do nauczania o małżeństwie i rodzinie: czy ta nauka w Kościele jest rzeczywiście niezmienna, skoro zmieniają się warunki czy różnice w nauczaniu biskupów, a nawet w nauczaniu papieży, czy nie są one usprawiedliwieniem dla dowolnego rozstrzygnięcia np. problemu antykoncepcji, czy Komunii św. dla żyjących bez ślubu kościelnego (bez zobowiązań, że będę żyć jak „brat z siostrą”)? Wielu powołuje się na postępowanie katolików na Zachodzie, coraz więcej usprawiedliwia swe postępowanie w małżeństwie niezgodne z nauczaniem kolejnych papieży, szczególnie Jana Pawła II, stwierdzeniem: „nam sumienie niczego nie wyrzuca”. Św. Paweł naucza o małżeństwie i celibacie: „Człowiek bezżenny troszczy się o sprawy Pana, o to, jakby się przypodobać Panu” (1 Kor 7,32). „Ten zaś, kto wstąpił w związek małżeński, zabiega o sprawy świata, o to, jak by się przypodobać żonie” (w. 33). Te dwa powołania, do małżeństwa i do celibatu, wzajemnie się wspierają. Czystość osoby samotnej, czy też konsekrowanej, jest wsparciem dla wierności małżonków. I odwrotnie. Przede wszystkim w rodzinach religijnych, trwałych, zgodnych, rodzą się powołania kapłańskie i zakonne. „Rodzina musi pozostać miejscem, w którym uczymy się dostrzegania motywów i piękna wiary, modlitwy oraz służenia innym” (Ojciec Święty Franciszek, adhortacja Amoris laetitia – „O miłości w rodzinie”, p 287).

Propozycja refleksji

Pomyślmy i porozmawiajmy o tym, że Pan Jezus nas wzywa, abyśmy szli drogą stromą i wąską. A my szukamy łatwych, czasem krętych dróg, by ominąć wymagania Ewangelii.

Comments are closed.