SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (9)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Jezus uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił” (Mk 1,34). Ewangelista zapisał, że uzdrowił też teściową Szymona. „Przynosili do Niego chorych i opętanych” (Mk 1,32). Dziś, gdy ktoś choruje, udaje się do lekarza, leczy się w szpitalu. Ale i obecnie wielu ludzi prosi o modlitwę w swojej intencji i o zdrowie bliskich, szczególnie gdy choroba zaatakowała kogoś w młodym wieku. A opętanie? Są tacy, i to jest większość, którzy uważają, że wszyscy, których dawniej uważano za opętanych, są chorzy psychicznie. Niektórzy krewni chorych psychicznie proszą o egzorcyzmy. Uważają, że wszystkie choroby psychiczne, lub większość, można uleczyć przez modlitwę egzorcyzmu. Księga Joba wciąż przybliża nam cierpienie, które jest tajemnicą. Objawienie niesie światło pociechy i nadziei. Gdy cierpi jeden z członków rodziny, cierpi cała wspólnota. Niektóre choroby, na przykład alkoholizm, napełniają cierpieniem i przygnębieniem całą rodzinę. „Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka?… Noc wiecznością się staje i boleść mną targa do zmroku” (Job 7,1–4). Sam Pan Jezus daje przykład: „udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił” (Mk 1,35). Modlitwa samotna i wspólnotowa jest źródłem duchowej siły. Modlitwa za chorego, uzależnionego, modlitwa z cierpiącym, otwiera na działanie Pana Jezusa, który wzywa: „Przyjdźcie do Mnie… którzy utrudzeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28). Św. Paweł przypomina, że wszyscy jesteśmy powołani do głoszenia, słowem i życiem, Ewangelii Chrystusowej. Apostoł ma świadomość ciążącego na nim obowiązku: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9,16). Przekazywanie Ewangelii w rodzinie jest zaszczytem, łaską i obowiązkiem. Ewangelię głosi rodzina rodzinie. Obecnie często jest powtarzane słowo: „tolerancja”, jak też „to nasza prywatna sprawa, czy mamy ślub, czy nie”. Jesteśmy dla innych przykładem, oparciem, ale także możemy być zgorszeniem, usprawiedliwieniem dla grzechów bliźniego. Do życia rodzinnego odnieśmy Pawłowe świadectwo: „Dla słabych stałem się jak słaby, aby pozyskać słabych. Stałem się wszystkim dla wszystkich, żeby w ogóle ocalić przynajmniej niektórych” (1 Kor 9,22). „Wraz z grzechem relacja miłości i czystości między mężczyzną a kobietą przekształca się w dominację” (Ojciec Święty Franciszek, adhortacja Amoris laetitia – „O miłości w rodzinie”, p. 19).

Propozycja refleksji

Jak w codziennym życiu realizować w rodzinie Pawłowe: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii”?

Comments are closed.