TYDZIEŃ LITURGICZNY

PIERWSZY TYDZIEŃ WIELKIEGO POSTU 19–24 II 2018

Poniedziałek

Kpł 19,1–2.11–18; Mt 25,31–46

Słowo Boże: Nie będziesz żywił w sercu nienawiści do brata. Będziesz upominał bliźniego, aby nie ponieść winy z jego powodu. Nie będziesz szukał pomsty, nie będziesz żywił urazy do synów twego ludu, ale będziesz miłował bliźniego jak siebie samego. Ja jestem Pan. Wśród szeregu zasad ogłoszonego przez Boga prawa świętości jest wezwanie, by odrzucić nienawiść. To zrozumiałe, nienawiść bowiem jest najbardziej radykalnym sprzeciwem wobec miłości. I zawsze będzie poważnym naruszeniem porządku moralnego. Przestrzegając przed nienawiścią Bóg wyznacza obowiązek upominania błądzącego. Jeden nakaz następuje zaraz po drugim. A to oznacza, że wszelkie upominanie musi być wolne od jakiejkolwiek nienawiści, więcej, musi być wolne od jakichkolwiek złych uczuć i nieczystych intencji.

Wtorek

Iz 55,10–11; Mt 6,7–15

Słowo Boże: Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocnie, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem… Dziś po raz kolejny Bóg zapewnia nas, że Jego słowo jest skuteczne. Tymczasem nasze doświadczenie wydaje się być zgoła odmienne: wielokrotnie sądzimy, że słowo Boga nie dotyka naszego życia, a obietnice Boże nie spełniają się. Niestety – to bariery, które pojawiają się w nas. Często przyjmujemy słowo Boże wybiórczo. Pamiętamy o tym, co nam odpowiada. Zapominamy, że słowo Boga trzeba przyjmować w całości. Nadto żyjąc w hałasie wielu informacji i emocji, tracimy zdolność słuchania słowa Bożego. Stąd też pozostajemy na nie zamknięci.

Środa

Jon 3,1–10; Łk 11,29–32

Słowo Boże: Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. Ludzie i zwierzęta niech przyobleką się w wory. Niech żarliwie wołają do Boga! Niech każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą popełnia swoimi rękami. Kto wie, może się zwróci i ulituje Bóg… To było rozporządzenie króla Niniwy. Gdy prorok zaczął chodzić po ulicach miasta i głosić potrzebę pokuty i nawrócenia, sam król dał przykład przemiany i wezwał wszystkich, by podjęli pokutę. Znamienne jest to, że ogłoszona w Niniwie pokuta miała charakter pokuty powszechnej, totalnej. Uczestniczyli w niej wszyscy: młodzi, starzy, a także dzieci. Również bydło, zwierzęta domowe. To pokazuje, że grzech dotyka wszelkiego stworzenia, jest kataklizmem
powszechnym. I dlatego odkupienia wymaga też całe stworzenie.

Czwartek

1 P 5,1–4; Mt 16,13–19

Święto Katedry św. Piotra Apostoła

Słowo Boże: Starszych, którzy są wśród was, proszę ja, również starszy, a przy tym świadek Chrystusowych cierpień oraz uczestnik tej chwały, która ma się objawić: paście stado Boże, które jest przy was, strzegąc go nie pod przymusem, ale z własnej woli, jak Bóg chce; nie ze względu na niegodziwe zyski, ale z oddaniem. Piotr ma świadomość, że należy do starszych, to znaczy tych, którzy w większym niż inni stopniu niosą odpowiedzialność za Kościół. Pisze także do starszych, a prawo do pouczania starszych wynika z doświadczenia Piotra. Jak sam wyznaje, jest świadkiem cierpień Jezusa oraz już jest uczestnikiem chwały, której oczekujemy. Rzeczywiście Piotr widział cierpiącego i zmarłego Pana. Widział także Zmartwychwstałego. Widział Jego chwałę. Nazywa się już uczestnikiem tej chwały – to pewność życia w chwale zmartwychwstania. I dotyczy każdego ucznia Jezusa.

Piątek

Ez 18,21–28; Mt 5,20–26

Słowo Boże: Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpi od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów… Nic nie jest przesądzone. Dzisiejsza sprawiedliwość sprawiedliwego nie jest gwarancją bezpieczeństwa do końca życia. Bo nie jest jak uciułana lokata na koncie, by można było w pewnym momencie beztrosko czerpać, używając życia po latach oszczędzania. Również dzisiejsza grzeszność grzesznika nie jest wyrokiem nieuchronnego potępienia na zawsze. Bo każdy dzień, każda kolejna godzina niosą Boże wezwanie. I każdej godziny Bóg znów oczekuje na dobrą odpowiedź bez względu na to, co było wcześniej. Wielki jest Pan w swej cierpliwości.

Sobota

Pwt 26,16–19; Mt 5,43–48

Słowo Boże: Dziś uzyskałeś od Pana oświadczenie, iż będzie dla ciebie Bogiem, o ile ty będziesz chodził Jego drogami, przestrzegał Jego praw, poleceń i nakazów oraz słuchał Jego głosu. A Pan uzyskał to, że ty będziesz, jak ci zapowiedział, ludem stanowiącym szczególną jego własność i będziesz przestrzegał Jego poleceń. Ludzkie poszukiwania Boga nie zawsze były trafione, nawet więcej, często schodziły na manowce. Dlatego Stwórca sam odsłania się przed stworzeniem. Pozwala się poznać. Przemawia. Wskazuje drogę. I obiecuje swą obecność. Obecność Boga Ojca obok dziecka- stworzenia oznacza pokój, bezpieczeństwo i miłość, jak w domu rodzinnym. To obecność, za którą się tęskni. Której wciąż za mało. Trzeba głęboko uwierzyć w tę obecność dziś. W ten sposób nabiera ona wyraźnych kształtów i staje się rzeczywistym wsparciem w codzienności.

Comments are closed.