PASTERSKIE NAUCZANIE

WSPÓŁPRACA DUCHOWNYCH I ŚWIECKICH

KS. ABP STANISŁAW GĄDECKI

Parafia nie stanie się skutecznym ośrodkiem ewangelizacji – a także nowej ewangelizacji – jeśli nie będzie miejscem harmonijnej i twórczej współpracy duchownych i świeckich. Zdrowy Kościół to taki, w którym istnieje żywa współpraca wszystkich jego członków, tak duchownych jak i świeckich. (…) Parafia nie może być oparta wyłącznie na duszpasterskim charyzmacie proboszcza i wspomagających go księży. Duchowieństwu bardzo pomaga zaangażowanie i doświadczenie wiary ludzi świeckich, gdyż wierni świeccy – tkwiąc bezpośrednio w świecie – znają lepiej jego radości, troski, lęki i cierpienia. Parafialna Rada Duszpasterska może – z tego tytułu – wiele dopomóc duszpasterzom w rozeznaniu ewangelicznej gleby, w którą wsiewa się Słowo Boże. W tej przestrzeni – stosownie do posiadanej wiedzy, kompetencji i autorytetu – świeccy mają możność, a niekiedy nawet obowiązek ujawniania swego zdania w sprawach, które dotyczą dobra Kościoła. Odbywać się to powinno w pierwszym rzędzie za pośrednictwem Parafialnych Rad Duszpasterskich, ustanowionych w celu budowania Kościoła w prawdzie, z odwagą i roztropnością, z szacunkiem i miłością wobec każdego. Jednym słowem idzie o to, aby świeccy przestali odgrywać rolę pasażerów w łodzi Kościoła, a zajęli miejsce załogi.

Fragment przemówienia podczas Forum Parafialnych Rad Duszpasterskich, Poznań, 14 IV 2018 r.

Comments are closed.