SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (23)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

Codziennie czynimy znak krzyża wyznając wiarę w Trójcę Przenajświętszą: w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Żegnajmy się świadomie wymawiając trzy Osoby Boskie. Czyńmy starannie znak krzyża, dotykając czoła i ramion oraz składając ręce na sercu. Tajemnicę Trójcy Świętej objawił Wcielony Syn Boży Jezus Chrystus. Przed wstąpieniem do nieba, posyłając Apostołów, by szli na cały świat i głosili Ewangelię, polecił im udzielać chrztu „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28,19). Jesteśmy ochrzczeni w imię Trójjedynego Boga. Wyznajemy wiarę odmawiając w czasie Mszy św. „Wierzę w jednego Boga”. Odmawiamy „Wierzę” w modlitwie rodzinnej, czy odmawiając w rodzinie lub indywidualnie, np. w czasie Różańca. Modlimy się zazwyczaj do Pana Jezusa, do Ducha Świętego, do Matki Bożej, do świętych. Ostatecznie nasza modlitwa jest skierowana do Ojca przez Chrystusa w Duchu Świętym. Trójca Przenajświętsza jest niepojętą jednością, wspólnotą Ojca i Syna i Ducha Świętego. Bóg nas stworzył na swoje podobieństwo. Człowiek jest podobny do Boga, jest istotą rozumną i wolną, posiada naturę społeczną, jest zdolny do miłości i potrzebujący miłości. Bóg nas powołał do budowania jedności, szczególnie w małżeństwie i rodzinie. Mężczyzna i kobieta udzielając sobie Sakramentu Małżeństwa, składają przysięgę przed ołtarzem: „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Miłość małżeńską trzeba umacniać i odnawiać żegnając się – jeśli to możliwe – wspólnie. Małżonkowie żegnając się przed wyjazdem, choćby na tydzień, niech pobłogosławią się znakiem krzyża na czole. Gdy dzieci, rodzice, inni członkowie rodziny opuszczają dom choćby na dzień, czy dłużej, niech znakiem wiary i miłości będzie znak krzyża. „Nie można… w pełni zrozumieć tajemnicy rodziny chrześcijańskiej inaczej, jak tylko w świetle nieskończonej miłości Ojca, która objawia się w Chrystusie… i przyzywać ognia Ducha Świętego” (Ojciec Święty Franciszek, adhortacja Amoris laetitia – „O miłości w rodzinie”, p. 59).

Comments are closed.