BOGACTWO EWANGELII ŚW. JANA (50)

POŻYWANIE CIAŁA JEZUSA WARUNKIEM ŻYCIA WIECZNEGO

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Uczniowie słuchając Jezusa zapowiadającego ustanowienie sakramentu Eucharystii stawiali sobie pytanie: Jak On może nam dać [swoje] ciało do spożycia? Jezus na to pytanie odpowiada wtajemniczonym dopiero w Wieczerniku, a pytającym mówi o wartości Swego Ciała. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem (J 6,53–55). Warunkiem posiadania życia wiecznego jest spożywanie Ciała Jezusa i picie Jego Krwi. Sama wiara w Jezusa wystarcza do zbawienia jedynie wówczas, gdy życie się kończy. Tak, jak wystarczyła łotrowi na krzyżu. Ale jeśli ktoś od Chrztu posiada życie Boże w swym sercu, ten jako dziecko Boże stoi przed jego rozwojem, i to do pełnej dojrzałości dziecka dorosłego, czyli w stu procentach odpowiedzialnego przed Ojcem Niebieskim. Ten rozwój jest możliwy przez pełnienie woli Ojca oraz spożywanie Ciała i picie Krwi Jezusa. Słowa Jego są bezdyskusyjne: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Jezus swoim uczniom jasno mówi, że pożywanie Jego Ciała jest warunkiem życia wiecznego oraz wskrzeszenia, czyli zmartwychwstania naszego ciała na wzór Ciała Jezusa. W Komunii św., aby zmartwychwstać, spożywamy zmartwychwstałe Ciało Jezusa. Kto nie spożywa może być wskrzeszonym, ale czy będzie miał ciało takie jak Zmartwychwstały, tego nie wiemy. Wiemy tylko, że w dniu ostatecznym wszyscy zostaną wskrzeszeni. Ilu przyjmujących Komunię św. czyni to, aby zmartwychwstać? To jest kluczowy tekst, który wzywał Kościół Starożytny do dopuszczenia ludzi zawierających drugi związek małżeński, po rozpadzie pierwszego, do spożywania Ciała Jezusa, czyli do Komunii świętej. Żądano jednak za grzech cudzołóstwa długiej, bo kilkuletniej pokuty. Po pokucie pozwalano im podejść do Komunii świętej, ponieważ Jezus powiedział jasno: kto nie pożywa nie będzie miał życia w sobie. Dziś Kościół rzymskokatolicki stoi przed tym samym pytaniem. Protestanci zrezygnowali z Komunii świętej i poprzestali na mannie, czyli białym opłatku. Słów Jezusa zawartych w Ewangelii nie da się wykreślić, ale trzeba je zrealizować. Każdy myślący ochrzczony winien je usłyszeć. Nie wystarczy słyszeć, czy czytać, trzeba usłyszeć, czyli wykonać, to znaczy spożyć to Ciało. Jezus dwukrotnie podkreśla słowo „prawdziwy”. Ciało
moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Wierzący to wie i wie, że spożywa zmartwychwstałe Ciało Jezusa, a jeśli podchodzi do kielicha wierzy, że jest w nim zmartwychwstała Krew Jezusa. Wiara daje prawo spożyć i wypić ten święty pokarm i święty napój.

Comments are closed.