SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (27)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swej dolegliwości” (Mk 5,34) – te słowa powiedział Pan Jezus kobiecie, która od dwunastu lat cierpiała na krwotok. Pełna bojaźni, ale także nadziei, dotknęła się płaszcza Jezusowego. Mówiła sobie: „Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa” (Mk 5,28).
To uzdrowienie, litość okazana przez Pana Jezusa i pełna ufności wiara chorej kobiety są światłem dla każdego człowieka i każdej rodziny borykającej się z różnymi kłopotami, przeciwnościami, cierpieniami.
Jest łaską to, że szukamy pomocy u Pana Jezusa. Chcemy się „dotknąć Jego płaszcza” – przez modlitwę, pełną pokory myśl, czyn miłości, przebaczenia wobec bliźnich.
Podobnym światłem może być dla nas, dla rodziny, wskrzeszenie córki Jaira. Przełożony synagogi upadł do nóg Pana Jezusa i prosił: „Moja córeczka dogorywa, przyjdź i połóż na nią ręce, aby ocalała i żyła” (Mk 5,23). Kiedy Pan Jezus był w drodze do domu Jaira, doniesiono mu, że córka umarła. Pan Jezus powiedział Jairowi: „Nie bój się, wierz tylko” (Mk 5,36).
Różne sytuacje w życiu małżeńskim i rodzinnym sprawiają, że serce ogarnia lęk i zwątpienie. Potrzebne są słowa Pana Jezusa: „Nie bój się, wierz tylko”. Pan Jezus ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł: „Talitha kum, to znaczy: Dziewczynko, mówię ci, wstań” (Mk 5,41).
Pan Jezus uczynił cud, wskrzesił dziewczynkę. Tam gdzie jest pokora i ufna prośba, zaufanie Bożemu miłosierdziu, mają miejsce podobne cuda: to, co wydaje się przegrane, zaczyna zwyciężać. Ufność otwiera nas na Bożą łaskę.
„Główny wkład do duszpasterstwa rodzin wnoszony jest przez parafię, będącą rodziną rodzin” (Ojciec Święty Franciszek, adhortacja Amoris laetitia – „O miłości w rodzinie”, p. 202).
Propozycja refleksji

Na początku wakacji potrzebne są decyzje dotyczące małżeństw, rodzin, dzieci – co uczynić, by praca i odpoczynek zbliżały, a nie oddalały od Boga?

Comments are closed.