BOGACTWO EWANGELII ŚW. JANA (53)

CZY I WY CHCECIE ODEJŚĆ?

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Jezus spokojnie przyjmuje rezygnacje wielu uczniów. Dla nauczyciela to klęska. Dla Jezusa to bardzo cenna decyzja. Jemu nie chodziło o to, aby mieć wielu uczniów, ale o to, aby mieć dobrych, którzy podejmą dzieła, do jakich są przygotowani. Problem bardzo aktualny. Zbliża się moment, w którym wielu ludzi, którym się wydaje, że są uczniami Jezusa, zrezygnuje z Niego. Wielu bowiem słysząc wymagania, jakie stawia, mówi: Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać? Tysiące i miliony są nastawione na łatwe życie i łatwe wytyczne. Kościół jako instytucja stoi przed podziałem na dwie części. Ci, którzy wybierają Jezusa cieszą się, że On ich potrzebuje i że mogą żyć według zasad, jakie podaje. Dla nich są to zasady realizmu, nieustannego dojrzewania. Wielu jednak szuka łatwego życia i nawet nie chcą słuchać o trudnym. Doczesne życie jest łatwe, zamienienie go w drogę do wiecznego jest trudne, ale jest niezwykłą przygodą nieustannego pomnażania talentów i rezygnowania z tego co przemijające, a wybierania tego, co wieczne. Ważną sprawą jest osobiste przygotowanie do podjęcia decyzji: albo łatwa doczesność, albo cenna wieczność. Jezus widząc jak wielu uczniów zrezygnowało stawia pytanie Dwunastu: „Czyż i wy chcecie odejść?”. Odpowiedział Mu Szymon Piotr: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga”. Na to rzekł do nich Jezus: „Czyż nie wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem”. Mówił zaś o Judaszu, synu Szymona Iskarioty. Ten bowiem – jeden z Dwunastu – miał Go wydać (J 6,67–71). Tekst świadczy o tym, że nawet Dwunastu stanęło przed pytaniem: być z Jezusem, czy odejść od Niego? Odpowiedź Piotra jest wyjątkowo precyzyjna. Do kogo? Czy jest ktoś, równy, albo większy od Ciebie? Bez Ciebie nasze życie nie ma sensu. Wyznanie Piotra zdumiewa. On wie, że Jezus ma słowa życia wiecznego. Z Tobą wybieramy wieczność. Piotr w imieniu Dwunastu mówi, że uwierzyli i poznali, że Mistrz jest Świętym Boga. Tak podsumował mowę o Eucharystii – Jesteś Świętym Boga, a więc Twoje Ciało i Krew też są święte. Piotr otrzymał od Ojca łaskę poznania Jezusa jako Syna Bożego, co wyznał pod Cezareą. Teraz w imieniu pozostałych wyznaje wiarę w Jezusa jako Świętego. Jezus czekał na te słowa, bo chciał przygotować uczniów do zdrady Judasza. Podkreśla, że On sam wybrał każdego z Dwunastu. Wybrał też Judasza, a nazywa go diabłem. Jan komentuje te słowa, sygnalizując że Judasz Mistrza wydał. To ważne słowa. Z pięciu tysięcy zostało niewielu, z siedemdziesiąci dwu uczniów, po mowie o Eucharystii, również ubyło, a Jezus zapowiada, że czeka jeszcze na odejście z grona Dwunastu Judasza. Ważne jest to, że wśród przedstawicieli hierarchii może być diabeł, Jezus wybiera Judasza i zgadza się na jego zdradę. Nie należy się dziwić, że nawet wśród hierarchii są zdrajcy. Jest to wpisane w Ewangelię. Ci, którzy żyją w świecie „tak być powinno” gorszą się tym. Kto żyje w świecie Ewangelii nie gorszy się, lecz modli za naśladujących Judasza.

Comments are closed.