JUBILEUSZ SERCAŃSKI

DZIŚ POTRZEBNE JEST ŚWIATU SERCE WIELKIE

15 kwietnia 2019 r. minie 125 lat od powstania Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (SłNSJ) założonego w Krakowie przez św. Józefa Sebastiana Pelczara (1842–1924), we współpracy z bł. Matką Klarą Ludwiką Szczęsną (1863–1916), za pozwoleniem ks. kard. Albina Dunajewskiego. Kolejne stacje przygotowań do sercańskiego jubileuszu już trwają. Z Matką Generalną s. Olgą Podsadnią rozmawia Bożena Weber.

– KONIEC XIX W. BYŁ OKRESEM, KIEDY NA ZNACZNYM TERENIE ZABORU AUSTRIACKIEGO PANOWAŁA WSZECHOBECNA BIEDA, OKREŚLANA JAKO „NĘDZA GALICYJSKA”. W POSZUKIWANIU CHLEBA I W NADZIEI NA POPRAWĘ WARUNKÓW ŻYCIA, LICZNI MIESZKAŃCY WSI KIEROWALI SWOJE KROKI DO MIAST. JEDNYM Z NICH BYŁ KRAKÓW. TO TU, W NIEŁATWYCH SPOŁECZNIE REALIACH, ZRODZIŁO SIĘ NOWE ZGROMADZENIE…

– Był to czas niewoli narodu podzielonego na trzy zabory, a właśnie w tym trudnym okresie Pan Bóg powołał wiele osób do osobistej świętości i do tworzenia wspólnot życia konsekrowanego. Św. Józef Sebastian Pelczar przebywał w Krakowie od 1877 r. Był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Już po studiach w Rzymie, rozmiłowany i umiejący słuchać Kościoła wychodzącego naprzeciw ludzkim potrzebom, mając na uwadze przesłanie płynące z encykliki Rerum novarum papieża Leona XIII – twórcy nowożytnej doktryny społecznej Kościoła, która zachęcała do praktycznego działania – ks. J.S. Pelczar dostrzegł potrzeby służących dziewcząt, ubogich i chorych, pozostających często w swoich domach bez opieki. Podejmując społeczną misję dał początek Zgromadzeniu, któremu nakreślił cel uwielbienia Boga w Trójcy Świętej Jedynego w tajemnicy Najświętszego
Serca Pana Jezusa oraz szerzenia królestwa miłości tego Serca w życiu codziennym.

– JAKI CHARYZMAT REALIZUJĄ SIOSTRY SERCANKI JUŻ OD PONAD 100 LAT?

–Serce Jezusa przebite na krzyżu jest znakiem Bożej miłości. Ta miłość jest niewyczerpalnym źródłem do życia ślubami zakonnymi, codziennej modlitwy i apostolskiego działania. Na progu życia zakonnego, nasza współzałożycielka podkreślała misję Zgromadzenia słowami: „Serce Boże wezwało nas i wzywa dalej, żebyśmy w gorliwości w Jego służbie nie ustawały, ale z oddaniem, nie szczędząc sił, dały pewne podwaliny naszego kochanego Zgromadzenia”.

– JAKIE WYDARZENIA WPISUJĄ SIĘ W ROK JUBILEUSZOWY W KRAKOWIE, W DOMU GENERALNYM?

Rewers medalu z wizerunkami Założycieli, wybitego z okazji 100-lecia Zgromadzenia, 1994

– Rozpoczęłyśmy trzyletnie duchowe przygotowania. Pogłębiona refleksja nad istotą życia konsekrowanego na drodze rad ewangelicznych (czystości, ubóstwa i posłuszeństwa), a także głównymi filarami życia duchowego (są nimi cnoty teologiczne: wiara nadzieja
i miłość) oraz uczynki miłosierdzia (modlitwa, post i jałmużna) pozostają przedmiotem naszych rozważań wraz z nauką ewangeliczną. Przyszły rok 2019 pragniemy przeżywać w duchu dziękczynienia za 125 lat łask. Uczynimy to podczas liturgii w uroczystość św. J.S. Pelczara (19 stycznia) oraz wspomnienie bł. Matki K.L. Szczęsnej (7 lutego). W kalendarzu liturgicznym 15 kwietnia – dzień powstania Zgromadzenia – wypadać będzie w Poniedziałek Wielkiego Tygodnia. Dlatego główne obchody jubileuszu będą połączone z uroczystością Najświętszego Serca Pana Jezusa, przypadającą w przyszłym roku 28 czerwca. Dnia następnego radość jubileuszową przeżywać będziemy z rodzinami franciszkańskimi. Zwieńczeniem trzydniowych obchodów, 30 czerwca, będzie Eucharystia w Sanktuarium św. Jana Pawła II na Białych Morzach. W południe uroczystej liturgii będzie przewodniczył ks. abp Marek Jędraszewski.

– JAKI BILANS I OCZEKIWANIA OTWIERAJĄ SIĘ PRZED DUCHOWYMI CÓRKAMI ŚW. BISKUPA – DZIŚ?

– Wciąż są aktualne wskazania, które pozostawił nam Założyciel w pierwszym dniu powstania Zgromadzenia: Służebnice Serca Jezusowego, waszym szczególnym zadaniem ma być praca nad rozszerzeniem nabożeństwa do Boskiego Serca (…). Niech Waszym staraniem będzie, za miłość niezmierzoną odwzajemniać się miłością bez ograniczenia i wynagradzać Panu te zniewagi, jakie ponosi, a nadto rozszerzać wedle sił cześć i miłość Serca Jezusowego.

– JAKI WSPÓŁUDZIAŁ W POWSTANIU ZGROMADZENIA MIAŁA BŁ. MATKA KLARA L. SZCZĘSNA?

– Św. Józef Sebastian powołał Zgromadzenie do istnienia, opracował podstawę prawną, określił strukturę, cele eklezjalno-społeczne i rodzaje dzieł apostolskich, przekazał też w teorii kierunek duchowo-ascetyczny. Z kolei współzałożycielka, bł. Matka Klara, pod kierunkiem Ojca, wypracowała styl życia sercanki, wprowadzała praktycznie
w życie wskazania Założyciela, nadawała Zgromadzeniu kierunek, tworząc zakonne tradycje. Jej życie było ukryte i pokorne, ale konsekwentne i wierne zobowiązaniom
wynikającym ze złożonych ślubów według Konstytucji Zgromadzenia. Kochała cichość
i pokorę. Była człowiekiem głębokiej modlitwy. W trosce o Zgromadzenie i o prowadzone przez swoje duchowe córki dzieła miłości chrześcijańskiej, służyła im z pełnym oddaniem jako mistrzyni i matka. Jej codzienne życie, pełne serdecznej troski i bardzo praktycznej miłości – które do dziś staramy się doceniać, naśladować i promować – „wynikało z zapatrzenia się w Boże Serce, które jako gorejące ognisko miłości jest otwarte dla każdego
człowieka”. Dewizą życiowego programu, niczym mottem, nasza Matka uczyniła słowa:

WSZYSTKO DLA SERCA JEZUSOWEGO. – GDZIE POZA POLSKĄ PEŁNIĄ SWOJĄ POSŁUGĘ SIOSTRY SERCANKI?

– Ucząc się od Bożego Serca promieniować miłością do każdego człowieka, poszły ją nieść również poza granice naszego kraju. Już od czasów Założycieli Siostry Sercanki pracują we Francji. W Alzacji otoczyły opieką młode Polki zatrudnione w różnych fabrykach. Po II wojnie światowej, od ponad pięćdziesięciu lat apostolską pracę podejmujemy w Stanach Zjednoczonych, posługujemy także we Włoszech, na Ukrainie oraz na misjach – w Boliwii, Argentynie i na Jamajce.

– OD KIEDY I W JAKICH OKOLICZNOŚCIACH ROZWINĘŁA SIĘ POSŁUGA SERCAŃSKA Z KS. KARD. KAROLEM WOJTYŁĄ – JANEM PAWŁEM II? JAKI BYŁ JEJ PRZEBIEG I JAKIE ZNAMIENNE OWOCE CZERPANE SĄ DO DZIŚ Z TEGO ŹRÓDŁA?

– Św. Jan Paweł II fascynował się mądrością, wrażliwością społeczną oraz świętością naszego Założyciela.

Mógł z bliska doświadczyć owoców wielkiego dzieła życia ks. bp. Pelczara dzięki Zgromadzeniu SłNSJ. Siostry już blisko sto lat, od 1921 r. pracują w kurii krakowskiej. Św. Janowi Pawłowi II posługiwały w Domu Biskupim w Krakowie, gdy był Pasterzem Archidiecezji. Od 1978 do 2005 r. ofiarnie pomagały w Watykanie, tym samym wpisując się na zawsze w długi pontyfikat Papieża-Polaka. To wielka łaska służyć Ojcu Świętemu, a tym samym każdego dnia dokładać maleńką cząstkę modlitwy, ofiary i poświęcenia do skarbca Kościoła powszechnego. Za tę łaskę Bogu stokrotnie dziękujemy! Upatrujemy dar możliwości tej posługi w zrządzeniu Bożej Opatrzności i duchowym dziedzictwie otrzymanym od Założyciela, który kochał Jezusa Chrystusa i Jego Kościół. Cały apostolski trud ofiarował dla umocnienia jedności i więzi z Kościołem rzymskim oraz z papieżem.
Posługa może być pokorna i piękna, cicha i wielka. Pośród ogromu bogactwa nauczania
papieskiego jest kilka listów bezpośrednio kierowanych do naszego Zgromadzenia, które sobie bardzo cenimy. Pozostaną one na zawsze słowami do refleksji, przemyśleń i wdzięczności. Na stulecie istnienia Zgromadzenia św. Jan Paweł II w liście skierowanym do nas zapewniał: Modlę się, aby ten Jubileusz rozpalił w Waszych sercach miłość ku Chrystusowi i ku człowiekowi oraz umocnił świadomość wyłącznej przynależności do Boga samego. Polecam Was Najświętszemu Sercu Jezusa, które jest pełne dobroci i miłości. W Nim szukajcie mocy do nieustannego duchowego wzrostu i do udoskonalenia Waszej sercańskiej tożsamości. Uczcie się od Bożego Serca ogarniać Waszym sercem wszystkich ludzi potrzebujących pomocy duchowej, moralnej czy materialnej. Dziś potrzebne jest światu serce wielkie, serce otwarte, serce na miarę Najświętszego Serca Jezusa! (Watykan, 25 marca 1994).

– SERDECZNIE DZIĘKUJĘ ZA PIĘKNIE NAKREŚLONĄ MISJĘ ZGROMADZENIA W PERSPEKTYWIE OBCHODÓW JUBILEUSZOWYCH. NIECH BĘDZIE WEDŁUG HASŁA ZGROMADZENIA – „CHWAŁA NAJŚWIETSZEMU SERCU JEZUSOWEMU! CHWAŁA NA WIEKI!”

Grono młodzieży reprezentującej sercańskie szkolnictwo zawodowe z siostrami sercankami, Przemyśl około 1930 r.

Comments are closed.