ŚWIĘTY SŁUGA BOŻY

MĄDRY I GORLIWY PASTERZ

Ks. bp Józef Sebastian Pelczar umarł prawie 95 lat temu, 28 marca 1924 r. Był człowiekiem, który inspirował osobistym przykładem, wrażliwością serca, dążeniem do ewangelicznej doskonałości, a także świętością. W kręgu kapłańsko-duszpastersko- naukowo-społecznej służby, od młodości niestrudzenie pragnął być uczniem Chrystusa i czcicielem Jego Matki. W herb biskupi wpisał postać Maryi z Dzieciątkiem, które trzyma krzyż jak sztandar. Pod herbem na wstędze uwiecznił początkowe słowa Pozdrowienia anielskiego – AVE MARIA.

ORDYNARIUSZ DIECEZJI PRZEMYSKIEJ

Biskup Pelczar obok szeroko zakrojonej działalności duszpasterskiej, naukowo- dydaktycznej i pisarskiej, powołał do życia – w odpowiedzi na naglące potrzeby społeczności Krakowa, a potem i Przemyśla przełomu XIX/XX w. – dzieła i instytucje o charakterze charytatywnym oraz patriotyczno-oświatowym, które jako doniosłe inicjatywy społeczne odegrały znaczącą rolę. Największe z jego dzieł – i to najbardziej osobiste – które rozkwitło jako Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego przed 125 laty, trwa i pomyślnie rozwija się do dziś. Na tablicy pamiątkowej, którą po śmierci Ojca wspólnoty sercańskiej i wielkiego pasterza Diecezji Przemyskiej ozdobiono w zwieńczeniu kapeluszem biskupim, a u dołu jego herbem maryjnym, poznajemy – po łacinie rozpisane – wielkie przymioty serca i ducha tego wiernego Syna Kościoła. W memoratywnym zapisie czytamy m.in.: „Józef Sebastian Pelczar, bp przemyski obrządku łacińskiego, przedtem profesor i rektor UJ, pasterz według Najśw. Serca Jezusowego, niezmordowany szerzyciel czci Najśw. Sakramentu i Najśw.

Maryi Panny, ojciec ubogich, Założyciel Zgromadzenia Służebnic Najśw. Serca Jezusowego; odbył trzy synody, wystawił seminarium, wspaniale ozdobił kościół katedralny, był autorem wielu dzieł ascetycznych; urodzony w Korczynie w 1842, wyświęcony w 1864, konsekrowany (na bpa pomocniczego w Przemyślu) w 1899, prekonizowany (na ordynariusza) w 1900”. W jednym ze wspomnień o Pasterzu przemyskim, ks. prof. Jan Fijałek z uczelni lwowskiej, krakowskiej oraz PAU podkreślił, że ks. bp Pelczar „za czasów swojej profesury w Krakowie, jak i na stolicy przemyskiej, prawdziwie był ECCLESIAE NEC NON PATRIAE DECUS ET GLORIA” – Kościoła, a także Ojczyzny ozdobą i chwałą.

Comments are closed.