SŁOWA ŻYCIA

NIEDZIELA: 2 Krl 4,42–44; Ef 4,1–6; J 6,1–15

JEZUS ROZMNAŻA CHLEB

Fot. www.pixabay.com

Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. Szedł za Nim wielki tłum, bo widziano znaki, jakie czynił na tych, którzy chorowali. Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha. Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: Skąd kupimy
chleba, aby oni się posilili? A mówił to wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić. Odpowiedział Mu Filip: Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać. Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu? Jezus zatem rzekł: Każcie ludziom usiąść. A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło. Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które zostały po spożywających, napełnili dwanaście koszów. A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat. Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.

ROZWAŻANIE

Wielki tłum, samych mężczyzn pięć tysięcy. Wszyscy głodni. Większość bez chleba. I dokonał się cud: otrzymali tyle chleba i ryb, że zaspokoili głód. Pozostały jeszcze resztki. Dlaczego Jezus polecił, by zebrać resztki chleba? Nikomu już niepotrzebne kawałki – po co się męczyć i zbierać po rozległym polu? I to dwanaście koszy! Tu zaczynają przemawiać symbole: ta nadwyżka jest jak niepojęta łaskawość Odkupiciela, który w obfitości daje Chleb Życia. Obfitość jest tak wielka, że nigdy się nie wyczerpie. Ten dar jest w stanie zaspokoić największe ludzkie pragnienia! Eucharystia kryje w sobie niewyczerpalność, która jest boską odpowiedzią na ludzkie potrzeby. Obfitość daru – tak Bóg wciąż zaskakuje człowieka.

(rs)

Comments are closed.