SŁOWA ŻYCIA

NIEDZIELA: Wj 16,2–4.12–15; Ef 4,17.20–24; J 6,24–35

KTO PRZYCHODZI DO CHRYSTUSA , NIE BĘDZIE ŁAKNĄŁ

Kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że na brzegu jeziora nie ma Jezusa, a także Jego uczniów, wsiedli do łodzi, przybyli do Kafarnaum i tam Go szukali. Gdy zaś Go odnaleźli na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: Rabbi, kiedy tu przybyłeś? Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do sytości. Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec. Oni zaś rzekli do Niego: Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże? Jezus odpowiadając rzekł do nich: Na tym polega dzieło zamierzone przez Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał. Rzekli do Niego: Jakiego więc dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: “Dał im do jedzenia chleb z nieba”. Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu. Rzekli więc do Niego: Panie, dawaj nam zawsze tego chleba. Odpowiedział im Jezus: Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie.

ROZWAŻANIE

Wielki tłum, samych mężczyzn pięć tysięcy. Wszyscy głodni. Większość bez chleba. I dokonał się cud: otrzymali tyle chleba i ryb, że zaspokoili głód. Pozostały jeszcze resztki. Dlaczego Jezus polecił, by zebrać resztki chleba? Nikomu już niepotrzebne kawałki – po co się męczyć i zbierać po rozległym polu? I to dwanaście koszy! Tu zaczynają przemawiać symbole: ta nadwyżka jest jak niepojęta łaskawość Odkupiciela, który w obfitości daje Chleb Życia. Obfitość jest tak wielka, że nigdy się nie wyczerpie. Ten dar jest w stanie zaspokoić największe ludzkie pragnienia! Eucharystia kryje w sobie niewyczerpalność, która jest boską odpowiedzią na ludzkie potrzeby. Obfitość daru – tak Bóg wciąż zaskakuje człowieka.

(rs)

Comments are closed.