BOGACTWO EWANGELII ŚW. JANA (59)

ZAPOWIEDŹ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO

KS. PRAŁAT PROF. DR HAB. EDWARD STANIEK

Jan Ewangelista odnotował słowa Jezusa zapowiadające zesłanie Ducha Świętego, skierowane do pielgrzymów w Święto Namiotów. Zapamiętał obraz strumienia wody płynącego z wnętrza tego, kto otrzyma Ducha. Jezus mówi o tym, że On jest pełny wody żywej i jest w stanie napoić każdego, kto tej wody pragnie. W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza”. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był  (dany), ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony (J 7,37–39. Słowa były lepiej zrozumiałe dla Apostołów, którzy rozmawiali z Samarytanką, bo to jej Mistrz odsłonił prawdę o Duchu Świętym jako wodzie życia. Teraz mówił do pielgrzymów zgromadzonych w świątyni. Wzywał ich do odczytania Pisma Świętego Starego Testamentu z punktu widzenia wody życia. Tekstów o wodzie jest dużo, a znaczenie słowa „woda” jest różne. Jezus zaznacza, że ten, kto podłączy swe serce do Jego Serca, które jest Źródłem, sam stanie się źródłem tej wody życia, która płynie z Jego Serca. To zapowiedź świadectwa życia pełnego Ducha Świętego. W Roku Ducha Świętego ważnym zadaniem jest ponowne odczytanie Pisma Świętego z punktu widzenia wszystkich zapowiedzi zstąpienia Ducha, zawartych w Starym Testamencie, jak i dokładniejsze odczytanie tekstów Nowego Testamentu mówiących o tym Duchu. To jest mało znana Osoba Boska, niewielu w swej tożsamości widzi siebie jako źródło wypełnione Duchem Świętym. Jezus jednak mocno podkreśla, że jest to możliwe jedynie dla wierzących w Niego. Pragnienie wody życia jest znakiem żywej wiary w Jezusa. Tymczasem z tą wiarą słuchacze ciągle mieli problem. A wśród słuchających Go tłumów odezwały się głosy: „Ten prawdziwie jest prorokiem”. Inni mówili: „To jest Mesjasz”. „Ale – mówili drudzy – czyż Mesjasz przyjdzie z Galilei? Czyż Pismo nie mówi, że Mesjasz będzie pochodził z potomstwa Dawidowego i z miasteczka Betlejem?”. I powstało w tłumie rozdwojenie z Jego powodu. Niektórzy chcieli Go nawet pojmać, lecz nikt nie odważył się podnieść na Niego ręki (J 7,40–44). Dziś stoimy wobec tajemnicy tożsamości. Jest ono zawarte w odpowiedzi na pytanie: kim ja jestem? To pytanie jest lekceważone, a wielu unika jasnej odpowiedzi na nie. Nie chcą wiedzieć kim są. Kluczem do wejścia w tajemnicę tożsamości jest odpowiedź Boga na pytanie postawione przez Mojżesza: Jakie jest Twoje imię? Bóg je objawił: Jestem, który Jestem. Jego tożsamością jest istnienie. Kto się spotyka z Bogiem staje przed tym, który jest – i natychmiast rozpoznaje swoją tożsamość oraz wie, kim w zestawieniu z Nim jest. Zanik wiary to zanik świadomości tożsamości. A człowiek bez swej tożsamości jest zerem, i dopiero po przecinku po tym zerze są jakieś cyfry. Tożsamy wie, kim jest. Duch Święty nie wypełnia swym życiem zera – On ubogaca cyfrę jasno sprecyzowaną o kolejne cyfry.

Comments are closed.