SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (44)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym” – wzywa nas Pan Jezus (Łk 21,36). Do modlitwy za zmarłych skłania nas Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny, a także cały listopad. Nawet przyroda, opadające z drzew liście przypominają o przemijaniu i śmierci. Na początku listopada odwiedzamy groby naszych bliskich, przynosimy kwiaty i znicze, wspominamy ich życie, ich ostatnie chwile z nami, modlimy się za nich, zyskujemy odpusty. W Uroczystość Wszystkich Świętych
dziękujemy za wszystkich zbawionych.
Przeżywamy prawdę Wiary o świętych obcowaniu, czyli duchowej łączności Kościoła pielgrzymującego, którym my jesteśmy, z Kościołem chwalebnym w niebie i z Kościołem cierpiącym w czyśćcu. Za wszystkich ludzi nasz Pan, Jezus Chrystus, złożył ofiarę odkupienia. „Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani” (Hbr 10,14). Pan Jezus przypomina o czujności, o gotowości na Jego przyjście. Śmierć przychodzi po długim życiu, długiej chorobie, ale też przychodzi w sile wieku, w młodości, a nawet w dzieciństwie. Pan Jezus, wzywając nas do gotowości na śmierć i sąd, naucza o końcu świata, kiedy wszyscy ludzie wszystkich czasów powstaną z martwych. „Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą” (Mk 13,26). „Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie” (Mk 13,30). Mówił też Pan Jezus: „Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą”
(Mk 13,31). „Chrystus jest Panem życia wiecznego. Do Niego jako Odkupiciela świata
należy pełne prawo ostatecznego sądzenia czynów i serc ludzi” – Katechizm Kościoła Katolickiego, p. 679.

Propozycja postanowienia

Przeżywamy głęboko i boleśnie śmierć swych bliskich w rodzinie. Długo nie potrafimy się pogodzić z odejściem osoby bliskiej. Przeżywanie śmierci bliźniego często umacnia nas w wierze, sprawia, że więcej się modlimy.

Comments are closed.