SŁOWA KAPŁANA

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM (45)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY

„Czy Ty jesteś Królem żydowskim?” – zapytał Piłat Pana Jezusa w czasie sądu. To pytanie stawiane jest przez wieki. Czy Pan Jezus jest moim Królem, czy uznajemy Jego pouczanie w małżeństwie, w rodzinie, w społeczeństwie? Co to znaczy, że Wcielony Syn Boży króluje w sercu, co znaczy, że jesteśmy posłuszni Jego prawu, Jego decyzjom? Co to znaczy, że Boskie prawo zawarte w naturze mężczyzny i kobiety jest dla nas świętym prawem? Co znaczy, że objawiona nauka o świętości życia od poczęcia do naturalnej śmierci, nauka o nierozerwalności małżeństwa, o świętości przekazu życia, o „Domowym Kościele” jest dla małżonków, rodzin, społeczeństwa – fundamentem dla codziennego życia? Czy jako chrześcijanie, katolicy, przyjmujemy w duchu pokory i posłuszeństwa naukę, którą przekazuje nam Chrystus w mocy Ducha Świętego przez Urząd Nauczycielski Kościoła? „Królestwo moje nie jest z tego świata… Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu” (J 18,36–37). W ciągu mijającego roku liturgicznego
wracaliśmy do zdania: „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym”. Jeśli nawet wprost nie wymawialiśmy imienia Trzeciej Osoby Trójcy Świętej, pamiętaliśmy zapewne, że Bóg działa jako Bóg Jedyny w Trójcy. Posłanie Syna i Ducha Świętego jest ściśle złączone. Syn Boży wysłużył Ducha Świętego na krzyżu (por. oracja ze Mszy św. o Bierzmowaniu). Duch Święty uobecnia zbawcze dzieło dokonane przez Wcielenie Syna Bożego, Jego Śmierć i Zmartwychwstanie. „Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który był i Który przychodzi, Wszechmogący” (Ap 1,8). „Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie” (Dn 7,14).

Propozycja postanowienia

Czy modliłem się więcej niż zwykle w listopadzie, za naszych zmarłych? Jak często wzywam wprost Osobę Ducha Świętego, prosząc o światło, miłość, moc, pociechę?

Comments are closed.